ఒంటరి జీవితం ఒక శాపమా?

ఔను 

ఒంటరి జీవితం 

చాలా దుర్భరం... 

దుఃఖదాయకం...

జతగా ఉంటేనే జగతి మెచ్చు...

జగతిలో జంట జీవితం...

భగవంతుని వరం... 

అదృష్టం...ఆనందదాయకం 

ఆ జీవితం సుఖసంతోషాల 

సుందర నందనవనం... 


విడివిడిగాతిరిగే పక్షులనైనా

జంతువులనైనా 

ఎక్కడో పుట్టి ఎక్కడో పెరిగే 

ఏ పరిచయంలేని జనులనైనా 

కలుపుతోంది కాలం 

జననం మరణం జతగా జీవనం...

అంతా ఆ దైవ నిర్ణయం....

అది ప్రకృతి ధర్మం సృష్టి మర్మం...


కొన్ని కలయికలు కాకతాళీయం...కానీ 

స్త్రీపురుషుల కలయిక లేక సృష్టి ఎక్కడిది?

ఆ కలయిక సరసం కోసం కావచ్చు 

సంతానం కోసం కావచ్చు 

శృంగారం కోసం కావచ్చు 

సుఖజీవనం కోసం కావొచ్చు...


అది ఒక అపురూపమైన బంధం 

కొన్ని బంధాలు అనుబంధాలు 

కొంత కాలమే కానీ 

ఏ బంధం శాశ్వతం కాదు...

కాని కళ్ళు కళ్ళు కలిసి 

మనసు మనసు ఏకమై 

కలిసి జీవించాలన్న కోరిక పుట్టి 

అది స్వచ్చమైన ప్రేమగా మారి 


ఏదో ఒక సుముహూర్తంలో 

కళకళలాడే ఓ కళ్యాణ వేదికపై

ముక్కోటిదేవతల దీవెనలతో  

మూడుమూళ్ళుపడి

ఏడడుగులు నడిచి 

అతిథుల ఆశిస్సులతో...

అక్షింతలతో ఒకటౌతారు 

ఒక జంటగా 

కనులపంటగా ఉంటారు 

చిరకాలం 

చిలకా గోరింకల్లా ఉండాలని 

కమ్మని కలలెన్నో కంటారు 


కానీ కొన్ని జంటలే 

కలకాలం కలిసి ఉండేది 

కొన్ని జంటలు విధివక్రించి 

భగభగమండే అనుమానాల 

అపార్థాల మంటల్లో దగ్ధమై

పామూ కప్పలై నిత్యం 

కాపురం నిప్పుల కుంపటై  

కలిసి బ్రతకలేక విడిపోతారు 

ఒంటరి పక్షులై విలపిస్తూ ఉంటారు...


మగరాయుళ్ళు...మాత్రం 

మళ్ళీ కొత్తపెళ్ళికొడుకులై 

నూతన జీవితం ప్రారంభిస్తారు...

మహిళలకే బ్రతుకు నరకం...ఔను 

ఒంటరి మహిళలంటే అందరికీ అలుసే...

అంగడి సరుకే...రక్షణ కరువే....


మహిళలుగురైతే మానభంగానికి...

వెలివేసి వేధించే ఈ వెర్రిసంఘానికి..

వెరవక మహిళలంతా ఏకమై 

ఉక్కుసంకల్పంతో ఉద్యమించాలి...

ఈ సభ్యసమాజం మారాలి... 


స్త్రీలే స్త్రీలకు శతృవులు కారాదు...

మగవారు సైతం మానవ మృగాలుగా  

కామాంధులుగా మారరాదు 

మగవారిలో మంచితనం మానవత్వం 

సభ్యత సంస్కారం పెరగాలి... ...

కఠినమైన చట్టాలు పుట్టాలి... 

ఒంటరి మహిళల కంటకన్నీరు తుడిచి 

బ్రతుకుమీద ఆశనుపెంచే పథకాలను 

ప్రభుత్వాలు పాలకులు చేపట్టాలి... 


సృష్టికి మూలమైన ఈ స్త్రీ

విలాస వస్తువుగా కాక 

ఒక కన్న తల్లిలా... 

కనిపించే దేవతలా...

పూజలందుకోవాలి.... 

అర్థరాత్రిలో స్త్రీలు ఒంటరిగా  

స్వేచ్ఛగా తిరిగే రోజులు రావాలి... 

పంజరంలో పక్షుల్లా కాక 

చెరువులో చేపల్లా

వినువీధిలో విహంగాల్లా

హాయిగా స్వేచ్ఛగా ఎగరాలి....

నిశ్చింతగా నిదురించాలి...

ప్రశాంతంగా జీవించాలి...

ఏ స్త్రీకి ఒంటరితనం ఒక శాపం కారాదు....

రచన:

"కవిరత్న"

"సహస్రకవి"

పోలయ్య కూకట్లపల్లి 

అత్తాపూర్ హైదరాబాద్ 

చరవాణి...9110784502



Comments