ఏడు కొండలు ఎక్కుదాం...!
ఓ సుందరీ !
నా ప్రేమ పందిరీ !!
అలా చిలిపి చూపులు చూడకే...
నాపై చిరునవ్వులు చిలకరించకే...
ఓ పంచదార చిలకా !
నా ప్రేమ మొలకా !!
నీ అందం ఆహా మకరందం...
ఎంత త్రాగినా తనివి తీరదే...
ఓ వయారీ !
మత్తెక్కించే నాట్య మయూరీ !!
నేటి మన ఈ అనురాగ బంధం...
కావాలి జన్మజన్మల అనుబంధం...
కానీ ప్రియా నా ఓ ప్రియ !
లేదా నామీద నీకు దయ !
నాడు పార్కుపొదల్లో పుట్టిన
మన చిట్టి పొట్టి పిచ్చిప్రేమ
మొన్న...
కోటిదేవుళ్ళకు....మ్రొక్కింది...
నిన్న......పెళ్ళి పీటలెక్కింది...
నేడు విధిచేతిలో...చిక్కింది...
విలవిలలాడిపోతోంది...ఔను
మొన్న...
కమ్మని కలలెన్నో కన్నాం...
ఆశలెన్నో పెంచుకున్నాం...
బాసలెన్నో చేసుకున్నాం ...
మూడుముళ్లు వేసుకున్నాం...
ఏడడుగులు నడిచాం...
ఇలా జన్మజన్మలకు జతగా
ఉండాలని ఉబలాటపడ్డాం...
కానీ విధి ఎందుకో
విషపు నవ్వు నవ్వుతోంది...
నీవక్కడ...నేనిక్కడ
ఇక మనకు మనశ్శాంతి ఎక్కడ?
ఓసీ నా ప్రేయసి !
నా ఊహల ఊర్వశీ !!
పడిపోయినా తిరిగి లేవడానికి...
విడిపోయినా మళ్ళీ కలవడానికి...
చెడిపోయినా తిరిగి బాగుపడడానికి...
ప్రతి జంట ప్రయత్నించాలి
అదే అదే సుఖజీవన సూత్రం...
అందుకే ఈ జీవితం చిత్రవిచిత్రం...
పెనవేసుకుపోయిన బంధాలను...
అనుబంధాలను...భవబంధాలను...
పెంచేది తృటిలో త్రుంచేది ఆ భగవంతుడే...
అందుకే ఏడు కొండలు ఎక్కుదాం...
సిరులొసగే ఆ శ్రీనివాసునికి మ్రొక్కుదాం...
విడివిడిగా ఉంటూ విలపించే
ఈ ప్రేమపక్షులను ఒక గూటికి చేర్చమని...
రచన:
"కవి రత్న"
"సహస్ర కవి"
పోలయ్య కూకట్లపల్లి
అత్తాపూర్ హైదరాబాద్
చరవాణి...9110784502
Comments
Post a Comment