కన్ను మూసిన నా కన్నతల్లి...(కవిత)

 

కన్నుమూసిన నా కన్నతల్లి...?

ఎనబది ఏళ్ళనాడు
పుత్రుడు పుట్టగానే...
పురుడు పోయగానే...
ఆకలై కేకలేస్తే పాలిచ్చి ఆకలి తీర్చి
అనారోగ్యం పాలైతే ఆందోళన చెంది 
నా మల మూత్రాలను నిత్యం ఎత్తివేసి
నన్ను "ఒడిలో" ఉంచి ఊయలలూగించి
నన్ను "బడిలో" చేర్పించి అక్షరాలు దిద్దించి
నా బంగారు భవిష్యత్తుకు బాటలు వేయించి
కట్టుకున్న భర్త కన్ను మూసినా
కూలి నాలి చేసి నా క్షుద్బాధను తీర్చి...

కొండలమీద బండలుమోసి
ఎండకు ఎండి వానకు తడిసి
కడుపునిండా తిండి లేకున్నా
కంటినిండా నిద్ర లేకున్నా
ఒంటరిగానే పోరాడి పోరాడి
అష్టకష్టాలు పడి నాకు
పెద్ధ చదువులు చెప్పించి
ఉన్నతమైన ఉద్యోగం ఇప్పించి
అప్పుచేసి ఘనంగా పెళ్ళి చేసి
అవితీర్చలేక ముప్పుతిప్పలు పడి...

అహర్నిశలు నా సంక్షేమాన్నేకాంక్షించి 
కమ్మని కలలెన్నోకని సమాజంలో 
నాకో ఉన్నత స్థానాన్ని కల్పించి
నన్ను ఒక ప్రయోజకున్ని చేసి 
నిస్వార్థంగా నీ రక్తాన్ని 
స్వేదంలా చిందించిన వెట్టిచాకిరి చేసిన...

నా నుండి ఏమీ ఆశించక...
నీ ఆరోగ్యాన్ని ఫణంగాపెట్టి...
అన్ని ఆశలు నా మీదనే పెట్టుకొని
నీ జీవితం మొత్తం నా కోసమే
ధారబోసిన... 
ఖర్చు చేసిన... 
కన్నుమూసిన...
ఖాళీ చేతులతో కాటికెళ్ళిన...

అమ్మా ఓ అమ్మా !
నీ ఋణం ‌ఎన్ని 
జన్మలెత్తినా తీర్చలేనిది
నీవే మాకు ప్రత్యక్ష దైవం...
అపురూపమైన ‌
నీ త్యాగాన్ని...
స్వచ్ఛమైన నీ ప్రేమను...
మా కోసం అనుక్షణం 
నీవు పడిన నీ శ్రమను...
చీకటిలో నీవు కార్చిన 
ఆ కన్నీటి చుక్కలను... 

కలనైనా మరువక 
నిత్యం గుర్తు చేసుకుంటాం
గుండెలో గుడి కట్టి
సదా నిన్నే స్మరించుకొంటాం
అందుకే ! అమ్మా ఓ అమ్మా ! 
మీకు వందనం ! ...
అభివందనం ! ...పాదాభివందనం !

ఔను...
మా అమ్మ 
గుండె ఆగింది...
మా గుండె ‌చెదిరింది... 
మా కంట కన్నీరు కరువైంది...
మా ఇంటి మామిడి చెట్టు మరణించింది...
మా ఇంటి వెలుగు మాకంటికి దూరమైంది....

స్వార్థానికి అర్థం తెలియని మా అమ్మ
స్వర్గంలో "విశ్రాంతి"......తీసుకుంటున్న 
మా అమ్మ..."ఆత్మకు శాంతి"కలగాలని 
అనురాగమయియైన
ఆ అమ్మకిదే...నా నిండు నీరాజనం... 
ప్రేమామయుడైన
ఆ పరమాత్మకిదే...నా నిత్యనివేదన...

రచన. 
"కవి రత్న"
"సహస్ర కవి" 
పోలయ్య కూకట్లపల్లి 
అత్తాపూర్ హైదరాబాద్ 
చరవాణి...9110784502